INTERVIEW MET STEVEN MOFFAT
Ik ben Steven Moffat. Schrijver en regisseur van Coupling.
Heb je de serie geschreven voor zes personages...
...of ben je begonnen met één bepaaId personage in je hoofd?
Het is begonnen met het steI Steve en Susan...
...gebaseerd op mijzeIf en mijn vrouw, de procente.
Steven en Sue dus. -Precies.
We hebben de namen iets veranderd. Een N eraf en eentje erbij.
Het begon aIIemaaI met die twee en hun vriend Jeff.
Maar omdat we zuIke goede acteurs hadden voor de andere personages...
...hebben we ze erin gehouden. -Meer roIIen dus.
Had je bepaaIde acteurs op het oog? -Niet toen ik 't schreef.
We zijn toen ik aan het schrijven was aI weI met de casting begonnen...
...en toen was de heIe cast eigenIijk vrij sneI rond.
Dus vanaf de tweede afIevering wist ik voor wie ik schreef.
Dus dat was sneI rond. -Het ging makkeIijk.
In vijf van de zes gevaIIen heeft de eerste die auditie deed de roI gekregen.
Kate Isitt was er de eerste dag aI.
Je bent getrouwd met Sue Vertue de producente.
Stoort het je dat men Coupling aIs autobiografisch beschouwd?
Daar zit niemand mee hoeweI dat er heeI dik bovenop Iigt.
Ik heb de namen ook nauweIijks veranderd. Sue is Susan geworden...
...en Steven is Steve geworden. Iedereen vindt 't prima.
Stoort 't vrienden ook niet? -Dat weI.
En acteurs vragen zich vaak af of bepaaIde dingen echt gebeurd zijn.
VooraI aIs 't wat vunzig is. -Maar dat Iaat je in 't midden.
Soms verteI ik 't ook gewoon. Maar jou niet.
Ik was net aIs veIe anderen een grote fan van Press Gang.
Je Ieeftijd kIopt weI, ja.
Zie je de personages in Coupling weI 's aIs voIwassen versies van...
Je zou de Iijn door kunnen trekken van Jeff naar CoIin.
Hun roI in de serie komt weI overeen maar de personages heIemaaI niet.
De personages in Press Gang waren aItijd aan 't werk en nooit thuis.
De personages in Coupling zijn eigenIijk nooit aan 't werk.
Dat is een groot verschiI.
Net aIs Coupling en Press Gang is bijna aIIes wat je schrijft comedy.
WiIde je aItijd aI comedy schrijven of ben je er min of meer in geroId?
Niet echt. Press Gang is ook nooit aIs comedy-serie gezien.
Het was aItijd een drama-serie voor kinderen waar veeI humor in zat...
...om Iastige pIotwendingen te omzeiIen.
In een afIevering van 25 minuten heb je weI 's iets erg ongeIoofwaardigs...
...en het is ongeIoofIijk hoe goed een paar one-Iiners dan werken.
En aIs je enige reputatie hebt, krijg je steeds weer opdrachten voor comedy.
Toen je aan de tweede serie begon nadat de eerste uit de piIot ontstaan was...
...wist je natuurIijk beter hoeveeI tijd je had en zo.
Had je toen een pIot in je hoofd voor de heIe tweede serie...
...of was het eerder een serie komische situaties?
Ik heb de tweede serie geschreven zonder te weten waar het heen ging.
Ik had de verIoving weI in m'n hoofd en ook weI dat ze zouden trouwen...
...maar zo ver ben ik nooit gekomen.
De derde serie is wat gediscipIineerder. De tweede ging echt voor de vuist weg.
Maar er gebeurt ook niet echt heeI veeI.
Het is een heeI Iangzaam versIag van kIeinigheden binnen 'n gewone reIatie...
...met wat grappen over borsten erin.
Dus het zijn komische situaties, diIemma's...
Het is voornameIijk farce.
En in farce zoek je naar komische, dwaze situaties...
...die hopeIijk voortkomen uit het gedrag van de personages.
Zo kIinkt het totaaI niet grappig. -Maar dat is 't weI. Grappig, bedoeI ik.
Het is dus niet zo dat je aItijd aI comedy-schrijver wiIde worden...
...maar zijn er comedy-schrijvers die jij aIs je grote voorbeeId beschouwd?
Net aIs de meeste comedy-schrijvers ben ik een fan van NeiI Simons werk.
Die is echt fantastisch.
En Andrew Davies is eigenIijk geen comedy-schrijver...
...maar A Very Peculiar Practice was weI mijn favoriete serie.
Dat vond ik echt 'n ontzettend inteIIigente, donkere serie.
Hij maakt sindsdien aIIeen bewerkingen. AItijd heeI goed.
Ik geIoof niet dat hij zeIf nog schrijft, maar dat was fantastisch.
Hij is weI een van mijn heIden. Ik heb 'm ooit bijna ontmoet.
Ik heb even op de BBC-website in Amerika gekeken...
...en de serie heeft veeI trouwe fans. -En terecht.
Even afgezien van het feit dat NBC de BBC-site heeft gekocht...
...verbaast het je deze Britse serie zo veeI Amerikaanse kijkers trekt?
EerIijk gezegd niet echt.
Het is ook niet echt een typisch Britse serie.
We hebben bewust gekozen voor aantrekkeIijke mensen en mooie decors.
Men verwijt ons weI 's dat zeIfs de figuranten er aantrekkeIijk uitzien.
Het IeIijkste wat je in Coupling te zien krijgt, is wat je nu ziet.
Het is gewoon eng dat dit de verkoop van de DVD moet stimuIeren, maar goed...
In andere Ianden, vooraI in Amerika...
...ziet men toch Iiever mooie, geestige mensen in mooie kamers.
Britten zien Iiever IeIijke mensen die verveIend doen in de regen.
Daar kijk ik ook graag naar.
Het is wat smoezeIiger dan Friends, bijvoorbeeId.
Lijkt Coupling op Friends, behaIve dat 't om zes mensen gaat?
Nee, verder niet. Ik verwijt mensen die dat weI vinden niks...
...maar dat zijn meestaI mensen die beide series niet echt goed kennen.
Ja, op foto's Iijkt het weI op eIkaar, maar verder niet.
Bij hen Iigt de nadruk op kwinksIagen, bij ons op farce.
Zij hebben eIke week 34 miIjoen kijkers, wij niet. En er zijn meer verschiIIen.
Denk je dat de personages ooit nog gesetteIde burgers worden...
...of denk je niet zo ver vooruit?
Daar heb ik weI over nagedacht, maar ik verteI jou natuurIijk niks.
In de derde serie gebeuren er zo tegen het eind weI dingen...
...waardoor aIIes verandert, maar dat zie je pas aan het eind.
En dat wordt pas in oktober of november uitgezonden.
Zijn er ook momenten waar je tijdens het schrijven erg tevreden over was?
Favoriete scènes, bedoeI je?
Een van de eerste afIeveringen ging over 'de man met de twee benen'.
Daarvan vond ik vooraI de treinscène erg gesIaagd. Die vond ik erg geestig.
Dat was een van de eerste opnames voor de tweede serie.
In een stiIstaande trein, trouwens.
We wiIden een echte trein gebruiken.
Niet zo'n nep-ding met een bIuescreen- achtergrondje, maar een échte trein.
Dat Ieek ons geweIdig, maar we konden 'm niet Iaten rijden...
...omdat we dan de acteurs niet meer hoorden.
Dus die trein heeft gewoon twaaIf minuten stiIgestaan.
Het is zover, Jeff. Kijk haar aan. Dat kun je best.
Ik had geIijk. Wat 'n stuk.
Is er iets?
Nee, niks.
Zeg iets verstandigs.
Je bent precies je achterhoofd.
Nee, sorry. Ik bedoeI...
VoeI je je weI goed? -Ja, prima.
Ik heb tot nu toe aIIeen maar je achterhoofd gezien aIs je daar zat.
Maar je voorkant is minstens zo mooi. Mooier zeIfs, want je hebt 'n gezicht.
En dat zeg ik niet zomaar.
Nou, bedankt.
En je hebt 'n been.
Ik bedoeI...nog een been.
Geen paniek. Koppie erbij. Concentreer je.
Het is Ieuk om je benen nu 's bij eIkaar te zien.
Ik bedoeI...normaaI zie ik je benen niet bij eIkaar.
Een van je benen, bedoeI ik. AIs je daar zat.
Met de rest van je Iichaam. Dat wist jij natuurIijk weI...
...maar ik zag aIIeen je Iinkerbeen.
Ik vind 't geweIdig om ze nu 's bij eIkaar te zien.
Fijn voor je.
Niet dat ik ze Iiever uit eIkaar zie. Bij eIkaar is beter.
Een soort benen-team.
Dit is geen poging om je benen uit eIkaar te haIen, hoor.
Ik bedoeI niet...gespreid. Je moet niet denken...
...dat ik er een wiI amputeren.
Pardon? -Ik ben niet zo'n...amputeerder.
Amputeerder?
Mocht je daar bang voor zijn, dat ben ik dus niet.
Hoezo 'amputeerder'?
Waarom begin je over amputeren?
Sorry, maar dat zit me nogaI hoog. -Waarom?
Nou...
VerteI haar dat je een beetje in de war bent. Wees nou 's eerIijk.
...omdat...
Ga nou 's een keer niet zo stom zitten Iiegen.
...ik een houten been heb.
Die scène vond ik erg goed.
En ook de scène met Patrick en SaIIy. Daar heb ik ook erg van genoten.
VooraI het stukje waar ze aIIebei bij de deur rondhangen...
...om de ander te Iaten opbiechten waarom ze daar zijn. Goed gespeeId.
Zodra deze deur dicht is is aIIes gewist. Dat is de regeI.
Deur dicht...kIaar. Nooit meer over praten.
GeweIdig.
Omdat dit toch de Iaatste keer is wiI ik dit nog weI even zeggen:
Ik hoop dat je probIeempje niet bIijvend is.
Dat zit weI goed. Geen Iast meer van.
Je kunt niet op iedereen vaIIen.
Wat zei je nou net? -Je kunt niet op iedereen vaIIen.
Juist. Nu snap ik 't. -Wat snap je?
Dus dat is 't voIgens jou. Het is geen ziekte of stress of zo.
Nee, hoor. Ik voeI me prima. -Dus je vaIt gewoon niet op me.
Ik mag je graag...aIs persoon. -Je hoeft mij niet aIs persoon te zien.
Daar heb ik vrouwen voor.
Je hebt 'n Ieuk karakter. -Een Ieuk wat?
Zei je nou karakter? -Ja, wat is daar mis mee?
Dat is de troostprijs voor mensen met 'n dikke kont en koekjesgeur om zich heen.
Maar ik meen 't. Ik vind je echt heeI Ieuk.
Het was bijna voorbij geweest. Nog één seconde en de deur was dicht geweest.
Waarom is ie dan niet dicht?
Omdat ik dacht dat je ziek was. Daar was ik best bIij om.
Dan had ik er heeI vrouweIijk en begrijpend mee om kunnen gaan.
Diepzinnigheid staat me goed. -Wat voor ziekte zou dat dan zijn?
Weet ik veeI. Iets wat een sIappe pik koppeIt aan een zwak verstand.
Er is geen verband tussen mijn pik en mijn verstand.
Eén scène is echt uit het Ieven gegrepen...
...en dat is de scène waarin Gina IuIIig doet tegen een dikke kereI in 'n bar.
Zo ging 't precies toen ik nog vrijgezeI was.
Jij bent 'n schorpioen, hè? Dat voeI ik aItijd meteen.
Ik ben geen schorpioen. -Ik weI. Misschien voeIde je dat.
Nee, hoor. Boogschutter dan? -Sorry, ook geen boogschutter.
Wat gek. NormaaI voeI ik dat aan. Ik ben goed in astroIogie.
Dat is een van mijn interessantste kanten.
Ik heb weI over astroIogie geschreven. -Ja, Harry is de expert.
Ik geIoof er niet in, maar astroIogie is weI 'n eeuwenoude persoonIjkheidsIeer.
Misschien is dat wat je 'aanvoeIt'.
Ik hou hier woensdagavond een Iezing over. Zin om te komen?
Nee, hoor. Steenbok dan? -Sorry, maar ik ben ook geen steenbok.
Sorry. Mijn weIgemeende excuses voor het feit dat ik dacht...
...dat je geinteresseerd was.
Doe niet zo raar. Vergissen is menseIijk, hoor. Leeuw?
Ook een favoriet is een van de Iaatste scènes uit de serie...
...waarin Steve en Susan ontdekken dat ze eIkaar aan de teIefoon hadden...
...met dat gedoe over Dick DarIington en GiseIIe waar de rest dan op doorgaat.
Dat was echt 'n giIIer en er werd in de studio ook erg hard om geIachen.
Bruce's Bar & GriII? Nam jij toen de teIefoon op aIs 'n AustraIiër?
Waar heb je 't over?
Steve, ik ben GiseIIe.
Ben jij GiseIIe? -Ik was GiseIIe aan de teIefoon.
Sorry dat ik stoor, maar ik moet dit even kwijt: Ik was GiseIIe.
Jij? -Het spijt me heeI erg.
Was zij GiseIIe? -Nee, ik.
Ik was GiseIIe. -Wie?
Het spijt me vreseIijk, Susan. -Die GiseIIe...dat was ik.
Ik beIde jou op. Ik was GiseIIe.
Ik was GiseIIe en ik beIde hem. En hij was Dick DarIington.
Nee, Susan. Ik was Dick DarIington.
Laat maar, Jeff. Ik was Dick DarIington.
En ik was GiseIIe.
Susan, doe niet zo gek. Ik was GiseIIe.
Ik ga weI.
Ik beIde jou en ik dacht dat 't Jeff was...
...toen ik met 'n Frans accent zei dat ik je biIIenkoek zou geven.
Te gek.
Ik was GiseIIe. -Ik was GiseIIe.
Wat is dit aIIemaaI?
Jane? -Nee, ik ben GiseIIe.
En ik ook.
In dat gevaI ben ik Dick DarIington.
Nee, ik ben Dick DarIington.
Ja, wij zijn Dick DarIington. -En ik ben GiseIIe.
Ik ben GiseIIe. -Wij ook.
WiIIen juIIie nou aIIemaaI 's even je kop houden? Fijn, bedankt.
Wat nou weer?
Wie kan dat nou weer zijn? GiseIIe of Dick DarIington?
Ene Yvonne voor jou.
Nee, ik kan niet aan de teIefoon komen.
Waarom niet? -Er staan mensen in de weg.
De mannen zijn vrij jongensachtig en de vrouwen zijn vrij meisjesachtig.
Schrijf je net zo makkeIijk voor de een aIs voor de ander?
NatuurIijk schrijf ik makkeIijker voor de mannen.
Ik moet Sue vragen waar meisjes over praten en wat ze bezighoudt.
Voor de jongens hoeft dat niet.
De personages zijn natuurIijk vrij extreem.
Jack Davenport zit met z'n ego en dat speeIt ie ook.
Steve en Susan zijn eigenIijk de normaIe, centraIe figuren.
Dat zijn twee vrij normaIe, ongeIoofIijk knappe mensen. Het oog wiI ook wat.
Verder zijn ze vrij reaIistisch.
Jeff en SaIIy vertegenwoordigen min of meer aIIe vormen van angst die er zijn.
Jeff Iijdt aan aIIe vormen van angst die 'n man maar kan hebben.
En SaIIy is overaI bang voor.
Bang om aIIeen te zijn, bang om oud te worden, bang om af te gaan...
Aan de andere kant heb je Patrick en Jane die extreem zeIfverzekerd zijn...
...en seksueeI voIkomen immoreeI.
Ik ken dit aIIemaaI uit de tijd dat ik nog vrijgezeI was.
De constante strijd tussen mijn tameIijk zedeIoze houding tegenover vrouwen...
...en mijn absoIute angst voor ze.
Patricks gedrevenheid spoort ons aan en Jeffs angst houdt ons tegen.
En het type dat aIs 'aardige jongen' overaI tussendoor Iaveert, is Steve.
Dat is Susan ook, hoeweI die veeI meer zeIfvertrouwen heeft.
Jeffs Ieven is eigenIijk één groot pijnIijk moment.
Jeff is heeI extreem. Hij maakt 't zichzeIf erg moeiIijk.
Hij heeft eIke denkbare nachtmerrie een naam gegeven.
Hij heeft ze zeIfs genummerd. Hij weet aIIes van angst.
Hij probeert ermee om te gaan door ze een naam en 'n nummer te geven.
Patrick is nergens bang voor.
Jeff fascineert 'm omdat hij zeIf nog nooit ergens bij stiIgestaan heeft.
Hij is eigenIijk heeI oppervIakkig.
Daar zou hij het niet mee eens zijn.
Hij is oppervIakkig vergeIeken met Steve en Jeff die aIIes overdenken...
...terwijI Patrick nergens een probIeem van maakt.
Hij Iijkt oppervIakkig en dom vergeIeken met Steve en Jeff...
...maar aIs ie aIIeen is met SaIIy is ie heIemaaI niet zo dom.
Bij de meisjes Iigt 't iets anders.
Dat ging me eerst niet zo goed af, maar dat werd weI beter.
Bij de tweede serie gingen de scènes met de meisjes me beter af.
SaIIy was in de eerste serie niet meer dan 'n komische noot...
...met grappen over haar uiterIijk en zo.
Maar Kate is zo'n geweIdige actrice dat ik haar dat niet Ianger aan kon doen.
Omdat Kate zo goed is heb ik SaIIy veeI sympathieker en reaIistischer gemaakt.
In zekere zin is zij nu 't meest reaIistische vrouweIijke personage.
Jane wordt eigenIijk steeds onechter.
Ze doet heeI erg zeIfverzekerd...
...en over haar eenzaamheid en wanhoop denkt ze Iiever niet na.
Bang om haar baan te verIiezen en zo.